Haggard much?

I could feel my eyes popping out. For the last several days I’ve been working all night just to beat my deadlines. It took me almost three days to transcribe, write and edit an article and another two days to finish a script. Ang bagal ko na teh. Well, to be honest mabagal ako kasi I spend most of the time chatting on Planet Romeo. Kamusta naman di ba? Di talaga ako matatapos nun. Kasi naman guys, stop messaging na! Echos. Arte lang.

Technique ko kasi yun para mas makapag-concentrate (weh? I-justify pa ba). No, seriously, I couldn’t focus on what I’m writing if I’m, um, trying to focus solely on the article alone. Ang labo noh. Pero antidote ko yun sa katamaran. E di kapag inutugan, mag-sulat ka na. Buhay na ang dugo eh. Kasi mga kids, ang pagsusulat kailangan parating may libog (wahaha!).

Hanep sa lecture, right? Kanina nga, para lang matapos na ako sa isang AVP script hinostage ko na ang mga bossing at tinapos ko na mismo sa harapan nila. Para wala nang balikan. Move on na.

Actually hindi pa ako pwedeng mag-move on, wala pa yung tseke eh. Meron pa kaya akong dalawang articles na dapat tapusin pa. Nag-promise pa naman ako nai-email ko tonight. Well, good luck alas-kwatro na, ano na ang nagawa ko, wala pa. Wala na ngang nagagawa, nag-blog pa. Sushal. And who’s going to pay for this post? Myself? Ano na namang kagagahan ito?

Owel, kasi naman pre, tustado na ang utak ko. Sana sumama na lang ako kay Jed kanina nung niyaya niya akong mag-Mogwai. Parang ganun din lang kasi eh. Mas makakatulog pa ako kaagad dahil for sure magpapakalasing na naman ako because I’ll be with my best friend, you know, Red Horse. I think some of you have already met her. Her nga ba o him? Lintek na trip rin ito hanapan ba ng gender ang isang boteng brown, patulis, na may kabayong tatak at malakas ang tama… e di siempre hindi girl yun, boy. Boy!

Leche, gaguhan na ito. Makabalik na nga sa Planet Romeo.

End scene




haggardness na expression. like, you know, put a balloon there that says: sheeeesh! para kunwaring haggard na haggard na. teka why am i talking to an imaginary graphic artist. why do i keep finding scratches on my back? and what is this feather doing on my shoulder?!!! in fairness, hindi na ako si travis bickle. ako na si natalie portman. I'm perfect... almost perfect! eto totoo na...

End scene.

Comments

haggardness pa din at its best naman! hehehehe
Blakrabit said…
Haha! Kakatuwa yung justification pero may point! Dapat nga naman buhay ang dugo. LOL! Yay to procrastination

Nice blog! :D
bwisit! said…
@wandering, hahaha! hay sana hindi na maging haggardness, yun ang the best! ahaha!

@blakrabit, yup kailangan talaga ang libog sa kahit anong bagay wahahaha!
Abou said…
nahihirapan ako mag comment sa blog kung walang libog haha
bwisit! said…
hahaha ang libog ang raison d'etre ng ating existence wahahaha!

Popular posts from this blog

sop tips (o kung papaano huwag matakot makipagtalik sa telepono)

para sa masa <em>(or why the eraserheads, even if they are still together, can't possibly sing "toyang" over and over again)</em>

FEAR AND LOATHING IN SAGADA