Andrea

Hinatak ni Andrea ang puting tali at mabilis na tumulak pataas ang kalawanging blinds na pink. Dapit-hapon pa lang nuon pero busing busy na siya sa pagpapaganda. Sa katunayan kagagaling lang niya sa banyo kung saan mahigit dalawang oras rin siyang nagbabad. Pakiramdam nga niya'y halos lahat nang sa kanya'y pwede nang tikman sapagkat makailang ulit rin siyang naligo sa mainit na tubig at nagpahid ng kung ano anong cream at lotion. Nagtungo siya sa harapan nang salamin kung saan makikita ang samu't saring mga pabango't make-up at pulbos. Pinindot ang electric fan at ninamnam muna ang malamig na hangin. Kay sarap ng hangin, sa isip isip niya, parang niroromansa ang kanyang basang kutis.

Tinanggal niya sa pagkakabuhol ang tuwalya sa kanyang ulo at nilugay ang kanyang maitim at mahabang buhok. Tuwing nakababa ito'y mas lalong lumiliit ang kanyang mukha. Ang tanging makikita lang ay ang kanyang matalim na cheek bones, singkit na mga mata at manipis na labi. Namumukha tuloy siyang dise sais kahit na nasa mid-twenties na siya.

"Magugustuhan pa rin kaya niya ako?" tanong ni Andrea sa sarili.

Bagamat sa tingin niya'y konti lang ang kanyang pinagbago, naroroon pa rin ang kabang baka hindi na siya matipuhan ng minamahal. Kung sabagay mahigit limang taon na ang lumipas nang huli silang nagkita, limang taong binalot ng galit, pagsisisi't kalungkutan. Napangiwi na lang siya sa salamin.

"Wag na muna yan," sabi niya. "Tama na muna ang drama Andrea, marami ka pang gagawin."

Para naman maiba ang kanyang mood, nagtungo siya sa kabilang kwarto, sa music room, at nagsalang ng isang lumang record. Ang paborito nilang dalawa. "Someone to Watch Over Me" ni Ella Fitzgerald. Habang umiikot ang itim na plaka, muli niyang naalala ang mga linggong parati nilang pinapatugtog ang kanta. Nuong bata pa siya, bago mag-Siesta, madalas nakikita niya ang kanyang minamahal sa paborito nitong upuan, may dalang beer sa kanang kamay at sigarilyo naman sa kaliwa, ninanamnam ang mga piano't trumpeta, ang mga jazz singers na tila nalulunod tuwing kumakanta.

Hindi pa sila magkasintahan nuong una niyang marinig si Ella Fitzgerald. Nasa kwarto siya noon at nagising sa boses ng jazz singer. Tumayo siya't sumilip sa pintuan at dahan dahang dumungaw sa music room. Hindi pa rin niya makalimutan ang liwanag na bumubuhos mula sa bintana na sinabayan ng mga kurtinang sumasayaw sa hangin. Para nga naman siyang nasa isang panaginip. Pinong pino ang araw at walang kasing tingkad ang mga kulay. Napansin na siya ng kanyang minamahal at ito'y ngumiti. "Halika," paanyaya sa kanya, "samahan mo akong mag-trip." Sa kanyang pagkakatanda, duon sila nagsimula. Sa maliwanag na music room, isang mainit na hapon, habang ang lahat ay mahimbing na natutulog.

Napatingin si Andrea sa labas. Nababalutan na ng pulang sinag ang kanyang bintana. Gumagabi na. Kumuha siya ng stick sa pakete at nagsindi. "Sino kaya ako ngayong gabi?" tanong niya sa sarili habang kinakalikot ang mga kolorete sa tukador. "Isang pilyang katorse anyos o isang makamundong mistress?"

Mistress. Napangiti siya sa salitang iyon. Ang katunayan ay isa lamang siyang mistress. Hindi niya ito makakaila sapagkat dito rin mismo sa bahay na ito sila na-diskubre ng tunay na asawa. Nagdulot ito nang isang malaking eskandalong hanggang ngayon hindi pa niya lubos na maunawaan at makalimutan. Ang tanging alam lang niya ay ang galit at selos na hanggang ngayon ay buong buo pa rin sa kanyang kalooban. Pero sa isip isip niya, hindi ba siya ang nagwagi? Dahil naririto pa rin siya't nagpapaganda sa mismong kwarto nila. At ngayon pa na uuwi ang kanyang minamahal, hindi ba isang katibayang siya ang totoong asawa?

Pinatay niya ang sigarilyong hawak at sinimulang pintahan ang mukha. Nuong bata pa siya nakahiligan na niyang tumambay sa tukador nang kanyang nanay. Hilig niya nuong pagmasdan ang ina habang naka-upo sa harap ng vanity mirror at namimili ng koloreteng ilalagay sa mukha. Uunahin nitong pulbusan ang pisngi. Pagkatapos ay kukuha ng lapis at iguguhit ang isang manipis na linya sa kilay. Susunod na ang mga matitingkad na shades para sa mata at ang pulang lipstick. Pero ang kanyang pinakahihintay ay ang walang kasing itim na mascara. Para sa kanya, ito ang kumukumpleto sa transformation bilang isang glamorosang babae. Ito ang rason kung bakit sa isang tingin lamang ay naaakit na ang mga lalaki. At tuwing aalis ang kanyang ina nakahiligan rin niyang umupo sa harap ng vanity mirror at pagmasdan ang iba't ibang kulay at namnamin ang mga kakaibang halimuyak na pumapalibot dito. Naalala pa niya ang paboritong pabango ng ina: Jasmine.

Ito rin sana ang pabangong gagamitin niya pero napatigil siya. "Ano ka ba Andrea?" sabi niya sa sarili. "Hindi ikaw ang nanay mo." Namili na lang siya ng iba. "Something strong," sabi niya. "Something sexier." Nagtungo siya sa kanyang aparador at sinuot ang mamahaling puting lingerie na binalutan niya ng kanyang silk robe. Tumingin siya sa oras at dumungaw sa bintana. Mayamaya lang ay paparada na ang taxi na sakay ang kanyang pinaka-mamahal. Napangiti siya. Ganito rin siya nuong bata pa siya habang naghihintay sa kanyang tatay. Dito rin sa mismong bintana na ito siya nakatayo, inaabangan ang bawat sasakyang dumaraan. Humihiling na sana'y ang susunod na kotse'y lulon na ang kanyang ama.

"Sana'y ang susunod ng sasakyan ay siya na," bulong ni Andrea.

Huminto ang isang sasakyan at bumababa ang isang pamilyar na pigura. Kahit sa kadiliman, nakilala niya ang kanyang minamahal. Dali dali niyang hinablot ang kanyang black stilhetto heels at nagmadaling bumaba ng hagdan.

"Welcome home," sabi niya sa lalaki nang tuluyang nakapasok na ito ng bahay. "How was your trip?"

"Terrible," singhal nito. "I hate the heat. The traffic. Everything."

"Would you like some water?"

Nagtungo lang ito sa sofa at sumenyas kay Andrea. Tulad ng dati'y lumuhod siya't maingat na inalis ang sapatos nito.

"I miss you," sabi ni Andrea habang nakatingala sa lalaki. "Don't you miss me?"

Hindi ito sumagot at pinagmasdan lamang siya. Nagbago na nga ang kanyang minamahal. Ang dating malagong buhok ay unti-unting nauubos na. Kapansin pansin na rin ang mga kulobot sa bandang mata't labi. Ang dating matipunong katawan ay tuluyang nangayayat na. Pero hindi maikakailang na-miss niya ito ng lubus-lubusan. Kay tagal na pala niyang nangulila.

"Let me take a look at you," sabi nito kay Andrea.

Mabilis siyang tumayo at ibinigay ang pinaka-kaakit-akit na ngiti. Dahan dahang naman niyang hinubad ang kanyang robe, unti-unting pinasilip ang pinakaiingat-ingatang katawan hanggang tuluyang mahulog ang takip at ang tanging naiwan na lang ay ang kanyang slinky lingerie.

"You like it?"

Iginala ng lalaki ang mga mata nito. Sinuri ang bawat parte ni Andrea: mula ulo hanggang paa. Biglang sumimangot ito at napa-singhal.

"Put your penis away," sabi ng lalaki sa kanya na may tonong pandidiri.

Nabigla si Andrea at mabilis na ibinalik ang robe sa katawan.

"Yes, Papa," sabi niya. "Right away Papa."

At parang batang natataranta, mabilis na pumanaig si Andrea para magbihis. At pagdating sa kwarto'y hindi na niyang napigilang lumuha. "Don't fuck it all up, Andrea," sabi niya sa sarili. "Don't you ever fuck it up." Nanginginig ang kanyang kamay habang hinahawi ang mga nakabalandrang damit. Pagkatapos ng mahabang paghahanda, muling dumaloy sa kanyang buong katawan ang galit at hiya. "Don't fuck it, Andrea," paalala nito sa sarili. "Get a grip."

Pagbaba niya ay nakalugay na ang kanyang buhok at nakasuot na ng magkaternong lacy red panty at bra. "I'm ready," bulong ni Andrea. Tumayo ang kanyang ama at sinundan siya sa taas. Nagtungo sila sa dilim at duon sinimulang haplusin ng lalaki ang makinis at maputing hita ni Andrea. Sinuot ng lalaki sa kalooblooban ni Andrea ang kanyang mga kamay at hinaplos ang katawang ilang beses pinaliguan habang ang masukal at malagong balbas nito'y parang nagbibiro't nangingiliti sa leeg ng kanyang anak. Napaliyad si Andrea't napakapit sa braso ng ama. Matalim ang kanyang paghinga at nagsirko-sirko na ang mga amoy sa kanyang ulo: ang halimuyak ng kanyang pabango, ang pawisang katawan ng kanyang katalik at ang sangsang ng kanilang libog.

Nuong bata palang si Andrea, nuong wala pa siyang karanasan, may nakapagsabi sa kanyang tuwing kinakantot ka raw para kang muling isinisilang. At simula nuong hapong iyon, habang taas baang nagsu-swing sa playground, paulit ulit niyang iniisip kung ano nga ba ang pakiramdam ng muling ipinanganganak at kung ang kakambal rin nito ay ang paulit ulit na kamatayan.

Comments

Ice. said…
howcome your blog doesn't have an rss feed button? I wish I had updates whenever you post something new. I'm tired of reading fiction from literotica.com and kwentong kalibugan.net. your materials are really refreshing. Lalo na I have not the time to go out and buy good books. anyways, please keep up the good stuff, and more power to you beloved mario.
bwisit! said…
hey kamusta ice? may new exhibit ka?

uy once again salamat salamat! but i don't know how to put an rss feed button eh hehehe...
Abou said…
just dropping by...

:-)

binasa ko pero di ko alam ang sasabihin e

Popular posts from this blog

sop tips (o kung papaano huwag matakot makipagtalik sa telepono)

para sa masa (or why the eraserheads, even if they are still together, can't possibly sing "toyang" over and over again)

FEAR AND LOATHING IN SAGADA